درس سی و یکم – حروف اضافه اکوزاتیو ساز یا داتیوساز!؟

 حروف اضافه اکوزاتیو ساز یا داتیو ساز ، مسئله این است!

 

حروف های اضافه ای هستند که گاهی برای اکوزاتیو ساز بودن و داتیو ساز بودن آنها دچار سر درگمی می شویم ، برای اینکه آن حروف ثابت نیستند و بر اساس موقعیت گاهی می توانند Akkusativ ساز و گاهی هم Dativ ساز باشند

 

به تصویر زیر توجه کنید :

 

 

auf -> بالای ، به روی ، به ، در

hinter -> عقب ِ ، پشت ِ

in -> در ( زمانی ) در ( مکانی ) ، در طول ِ ، در داخل ِ

neben ->  جنب ِ ، کنار ِ ، پلهوی ، بغل ِ

über -> بالای ، روی ، برفراز ِ ، بالاتر از

unter -> در زیر ِ ، پایین ِ

vor -> جلوی ، روبروی ِ ، پیش از

zwischen -> در میان ِ ، بین ِ

 

اما حروف اضافه ای که هم می توانند اکوزاتیو و هم داتیو باشند به ترتیب زیر هستند :

an, auf, hinter, in, neben, über, unter, vor, zwischen

 

حروف اضافه ای که فقط و فقط اکوزاتیو ساز هستند :

für, um, durch, gegen, ohne

 

حروف اضافه ای که فقط و فقط داتیو ساز هستند :

aus, bei, mit, nach, seit, zu, von

 

حروف اضافه ای که فقط و فقط گنتیو ساز هستند :

außehalb, innerhalb, oberhalb, unterhalbm statt, trotz, während, wegen

 

چند مثال برای حروف اضافه

 

Ich stehe vor dem hohen Baum در حالت جمع -> den hohen Bäumen

من جلوی آن درخت بلند ایستاده ام – در حالت جمع -> آن درختان بلند

 

Ich stehe vor dem hohen Haus در حالت جمع -> den hohen Häusern

من جلوی آن خانه بلند ایستاده ام – در حالت جمع -> آن خانه های بلند

 

Ich stehe vor der hohen Kirsche. در حالت جمع -> den hohen Kirchen

من جلوی آن کلیسای بلند ایستاده ام – در حالت جمع -> آن کلیساهای بزرگ

 

حروف اضافه ای که در جملات بالا گفته شد ، به این دلیل به Dativ رفتند ، چون ما با wo می توانیم آنها را سوالی کنیم ، مثلا بگوییم : تو کجا استاده ای؟ و تو بگویی من در جلوی آن درخت ایستاده ام

 

?Wo stehst du denn

پس تو کجا واستادی؟

Ich stehe vor dem hohen Baum

من در جلوی آن درخت بلند ایستاده ام

 

 

حال اگر ما افعال جملات بالا را حرکتی کنیم ، آنگاه حروف اضافه ما Akkusativ ساز می شوند یا اینکه از واژه پرسشی wohin استفاده کنیم.

 

?Wohin gehst du

به کجا میروی؟

Ich gehe vor den hohen Baum

من به جلوی آن درخت بلند ِ میروم

 

پس چون فعل جمله حرکتی بود و از طرفی با wohin هم می توانستیم سوال بپرسیم و پاسخ بدهیم ، بنابراین حروف اضافه گفته شده به حالت Akkusativ میروند.

 

Ich gehe vor mein hohes Haus

من به جلوی آن خانه بلند ِ میروم

 

 

چند مثال و پایان درس :

 

Ich parke mein Auto unter der Brücke

من ماشینم را زیر آن پل پارک میکنم

 

Die Parkplätze sind vor der Halle

آن محل های پارک وسیله نقلیه در جلوی سالن ( ورزشی ) هستند

 

Die Schultasche liegt auf dem Tisch

آن کیف مدرسه به روی میز قرار دارد

 

Ich fahre mein Auto unter die Brücke

من ( با ) ماشینم به زیر آن پل میروم

 

Die Schultasche stellst du bitte unter den Tisch

آن کیف مدرسه را لطفا در زیر میز بگذار

 

 

 

آموزش رایگان زبان آلمانی – مرتضی غلام نژاد

منبع : de.alemani.de